vrijdag 12 februari 2016

Onbetaalbaar

Laatst kreeg ik een berichtje op mijn facebook-pagina.
Of ik wel even zo'n schaap voor haar koter wilde haken. Zou ze me wel een tientje voor doen.
Vol verbazing keek ik naar mijn beeldscherm. Las ik dat nou goed?
Ze maakte vast een grapje.
Ik kende haar ook niet eens. Nog steeds niet trouwens.
Ik stuurde een beleefd bericht terug waarin ik uitlegde dat ik niet snel in opdracht haak en mocht ik er wel voor kiezen om dat wel te doen, ik tien euro toch echt veel te weinig vond.
Haar antwoord was grappig. "Nou, goed. 15Euro. Volgende week klaar?"
Nadat ik uitgelachen was heb ik haar nog maar eens een berichtje gestuurd.
Dit keer leek het me handig om alle subtiliteit maar te laten varen.
Ik schreef dat dit voor mij een hobby is, dat ik geen tijd heb om hele dagen te gaan zitten haken om iets op tijd af te hebben.
Dat ik met tien en nee, zelfs niet met vijftien euro de materiaalkosten van het betreffende schaap er nog niet uit heb.
Dat ondanks het feit dat het een hobby is, ik wel graag wat meer aan mijn werk wil 'verdienen'.
Ik sloot af met de vraag hoe ze haar bakker behandelde. Of ze hem wel betaalde wat hij voor zijn harde werk vraagt of een handjevol kleingeld op de toonbank smijt.
Je begrijpt dat ik nooit weer wat van haar heb gehoord.

Ik snap dat het ook wel lastig is hoor. Want wat vraag je nou in godsnaam voor een knuffeltje waar jij je ziel en zaligheid in hebt gelegd. 
Voor een ander is het gewoon een grappig ding.
Die ziet al het werk niet, de kosten van je garen, de aanschaf van je patroon. Het geworstel om het netjes in elkaar te zetten.

Nou werkt het natuurlijk ook niet mee dat haken tegenwoordig heel hip is.
Half Nederland lijkt de haaknaald opgepakt te hebben.
En de meesten verkopen hun werk voor een schijntje. 
Die dames zien het als een zonde als je veel geld voor iets durft te vragen.
Nog niet zo lang geleden kwam er een bericht op een facebook-groep voorbij over een Australische webshop. 
De eigenaresse durfde wel meer dan €50 voor een knuffel te vragen.
Verontwaardiging alom. "Dat doe je toch niet!!!!" 
Zij wel en haar shopje liep goed, meer dan de helft van haar werk was uitverkocht.
Ik geef haar groot gelijk. Uren, zo niet dagen ben je bezig met een creatie. Dat doe je niet voor een paar schamele eurootjes van de hand.

En daarom lieve dames en heren, haak ik het liefst voor mezelf! 
(Nouja, voor Peuter en Dreumes dan)
Want wat is er nou toffer dan die blije gezichtjes als ze een nieuwe knuffel krijgen.
Dat ze dat ding vervolgens het liefst overal mee naartoe slepen en trots vertellen dat mama die zelf gemaakt heeft.
Daarom haak ik!