maandag 28 december 2015

Een terugblik ofzo...

De laatste tijd krijg ik niet veel uit mijn vingers.
Mijn hoofd te vol met 'gedoe'.
Het is weer december. Veel drukte, veel verplichtingen en veel stress.
Huilend uit het winkelcentrum weer komen omdat het overal veel te druk is, schreeuwen naar mn lief dat er ECHT ECHT ECHT NIETS is.
Nee, dit is voor mij niet echt een fijne periode.
Gelukkig nog een paar dagen en dan gaat het normale leven weer beginnen.
Lief weer aan het werk, de drakendames weer in een normaal ritme. Heerlijk!

Gelukkig was het afgelopen jaar wel een leuk jaar.
Ik geniet elke dag van mijn gezin, van m'n dametjes die me blijven verrassen met nieuwe dingen.
Ik haakte veel, leerde nieuwe technieken. Borduurde na jaren weer. Maakte vooral mijn eigen meisjes blij met knuffels en poppen.
Een paar vrolijke foto's om het jaar af te sluiten.

Voor een klein jongetje

Facebook December give away resultaat


Verjaardagscadeau voor mijn Peuter


Cadeautje voor mijn zusje

Knuffelpop voor de Dreumes

Schaapjes voor beide dametjes


Het aftellen kan beginnen, 2016 is er bijna.
Een gezond, gelukkig en creatief jaar voor iedereen die dit leest!
Tot volgend jaar.

Liefs. Desirée


vrijdag 27 november 2015

Ehm....

Inspiratieloos staar ik naar mijn beeldscherm.
Het is weer vrijdagavond en mijn huiskamer zit vol.
"Diepzinnige"gesprekken en veel bier.
Games worden besproken, heel veel games.
Ieder zijn hobby, de mijne is het niet.

De afgelopen week heb ik veel projectjes in handen gehad.
Niets afgemaakt, maar uiteraard wel plannen gemaakt voor nieuwe.
*shame on me*
Ik probeerde iets nieuws en besloot al heel snel dat dat pixelhaken toch echt niets voor mij is!!
Dus nu heb ik een heel schattig lapje, met een ingehaakt vosje. En heel veel onafgewerkte draadjes.

En terwijl ik bezig was, bedacht ik me dat ik genoeg van het oranje-bruine katoen heb om voor de dreumes stiekem een vosje te haken.

Ik borduurde. Een voor mijn doen, groot telpatroon. En dat ging verbazingwekkend goed. Slechts een paar foutjes, een tiental kruisjes die uitgehaald moesten worden. Verre van perfect, of af. Maar ik vind het leuk :)


Verder was ik nog even bezig met een k'nijntje en zocht ik kleurtjes uit voor een ander k'nijntje.


Zo, mijn inspiratieloze gezeur zit er weer op voor vandaag. 
Tot de volgende keer maar weer!
Liefs, Desirée



vrijdag 20 november 2015

Goede voornemens

Stoppen met roken, meer bewegen, gezonder eten, meer liefde voor je medemens,
Ieder jaar heeft iedereen een hele waslijst aan goede voornemens voor het nieuwe jaar.
Ik weet het, ik ben wat vroeg. Maar dat is omdat ik eigenlijk nooit goede voornemens heb.
Stoppen met roken doe ik na elke sigaret.
Met twee kleine kinderen en een grote hond in huis beweeg ik ook redelijk wat.
Gezond eten we hier ook wel, vind ik.
En uiteraard loop ik over van liefde naar mijn medemens.

Wat hobby's betreft heb ik maar twee voornemens.
Afmaken waar ik aan begin en wat meer zelf (proberen te) ontwerpen.
Dat eerste blijft een heikel puntje.
Zodra het einde in zicht komt, pleur ik het in de kast. Nog steeds.
En met het ontwerpen ben ik al begonnen, maar daarmee komen we nu bij het afmaken aan.
Dus je begrijpt dat het alweer een tijdje in mijn kastje ligt.
*mompelt iets over een vicieuze cirkel.*
 En je raadt het natuurlijk al, ik ben al weer bezig met een nieuw ontwerp-dingetje..
Nouja, een beetje. Vooral met het bedenken van de uitvoering.

Ooit haakte ik een manta-rog.



Want we hadden ooit eens een stel roggen in het aquarium (voor ie kapot ging :( )



Nou zijn manta-roggen hele toffe beestjes, maar niet de allermooiste.
De mooiste zijn zwarte zoetwater-roggen. Onbetaalbaar, maar prachtig.



Onhaakbaar voor mij ook. Zwart is in alles mijn favoriete kleur; behalve om mee te haken.
Dus ik heb maar bedacht dat ik de Blue Spotted Stingray ga maken!
Kijk dan hoe mooi!!


De kleurtjes heb ik nog in huis, de basis is niet moeilijk. Maarja, dan die ogen....
En de onderkant..
Hm, lastig. Maar we gaan het gewoon proberen.
Uiteraard pas als al het andere af is!
*Ahum, ja. Geloof je het zelf.*

Liefs, Desirée

woensdag 11 november 2015

Jacques

Het was af en toe een helse klus.
Frustratie en verveling wisselden elkaar perfect af.
Maar eindelijk is Jacques dan klaar. En stiekem ben ik een beetje verliefd op hem!

Begonnen in onze vakantie, waar ik trouwens niet verder ben gekomen dan het stukje dat je op de eerste foto ziet. Veel gehannes en gevloek op het garen. (Drops Paris SPLIJT!! Heerlijk spul, maar je wilt niet bij slecht licht de zwarte stukken haken. Jacques' poten hebben inmiddels zoveel gevlogen dat ik er zelfs aan heb gedacht er maar vleugels van te maken.)
Gelukkig was daar dan het einde. En pikte de dreumes hem al in voor ik er fatsoenlijke foto's van kom maken.
Ik heb haar om moeten kopen met koekjes.









Maandagavond gaat Jacques verhuizen, naar een klein jongetje die hopelijk hele toffe avonturen met hem gaat beleven.
En voor de dreumes maak ik wel een andere. Of niet. Wie zal het zeggen.

Liefs, Desirée

vrijdag 6 november 2015

Uitstapje

Even geen katoen, haaknaalden en patronen maar kraaltjes, ringetjes en tangen.
Zo'n 10 jaar geleden begon ik, uit verveling, met het maken van sieraden.



Al snel raakte ik uitgekeken op het rijgen van kraaltjes aan een draadje en ging ik op ontdekkingstocht.
De mogelijkheden, de materialen, de kleuren. Eindeloze combinaties,
Mijn drie meter lange werkblad lag vol met allerlei kralen, draden, tangen, ringen, probeersels, edelstenen, sluitingen.



Van alles heb ik gemaakt, van simpele oorbelletjes tot armbanden en kettingen met honderden ringen erin verwerkt. Glaskraaltjes gecombineerd met swarovski kristal en sterling zilver met edelstenen.



De liefde voor het sieraden maken is nooit over gegaan. Al is het tegenwoordig alleen even snel een ander hangertje aan een ketting maken, of wat verstellen. De haaknaald is blijft nog even mijn favoriete "gereedschap".

Liefs Desirée

vrijdag 30 oktober 2015

Chaos!

Ik zei het al eens eerder.
Zodra het einde van een project in zicht komt, gooi ik het in de kast en kijk er een tijd niet meer naar om.
Elke keer weer.
Jacques en Freddy liggen dus uiteraard onaangeraakt in mijn kastje.
Ik heb ondertussen alweer twee mutsen gehaakt, ben alweer een heel eind op weg met mijn eigen ontwerpje, heb een paar toeren gehaakt aan een ander knuffel-k'nijntje die heel zielig in een plastic tasje lag te wachten, ik heb zelfs een paar steekjes geborduurd!
Alles om maar niet die twee af te maken.



Nouja, om heel eerlijk te zijn, de vos moet nog aardig wat zwarte toeren (en die zie ik 's avonds niet zo goed) en de flamingo wacht nog op poten van ongeveer een halve meter (in één kleur, met een kleine naald)
Eigenlijk gewoon saai werk dus. De uitdaging is weg, het eindresultaat is al te zien, ik heb er geen zin meer in!
En dat gezegd hebbende, ga ik dit online zetten, linkjes spammen op facebook en dan de boel weer afsluiten.
Ik duik mijn boek weer in!

Liefs, Desirée

vrijdag 9 oktober 2015

Kringetjes

We maken een kringetje...
Van jongens en van meisjes..
We maken een kringetje....


Nee, ik maak alleen een kringetje van knuffeltjes.
Om heel eerlijk te zijn ben ik niet zo'n sociaal persoon.
Ik ben graag op mezelf, vind het heelijk om alleen te zijn en waarschijnlijk ben ik de slechtste vriendin die je maar kunt bedenken.
Tja, iemand moet die persoon zijn he.
Ik ben waardeloos in het onderhouden van vriendschappen. Gewoon omdat ik er niet aan denk. Het zit niet in mijn systeem.
Vroeger niet hoor, ik hoorde nergens bij, maar ik was ook nooit echt alleen. Had een paar goede vriendinnen.
Wel was ik altijd de 'rare' van het stel. De muziek die ik luisterde strookte niet met de rest, of ik kleedde me anders dan het voorgeschreven protocol.
Nog steeds luister ik naar andere muziek, kleed ik me niet volgens de laatste trends, zit ik liever thuis dan zogenaamd gezellig bij iemand op de bank.
Ik maak me niet druk om wat een ander van mij denkt, het interesseert me nog minder wat een ander doet.
Mijn kringetje is dus heel klein, een paar familieleden, hooguit een handjevol vrienden en ik vind het zóóó fijn.
Elke avond plof ik op de bank, kan ik doen en laten wat ik wil. Als ik wil haken, ga ik haken. Heb ik zin om te lezen, zet ik mn tablet aan en open ik mijn boek.
Ik hou niet van verplichtingen, opgedrongen dingen. Gelukkig mijn wederhelft ook niet.
Beiden doen we waar we zin in hebben, laten elkaar vrij daarin.
Hij knutselt en prutst in zijn schuur of in zijn studio en ik haak fijn aan mijn knuffeltjes.
Het einde van Jacques komt in zicht.
De achterpootjes moeten nog, de oortjes moeten nog vastgemaakt worden en ik twijfel nog een klein beetje over de staart. Of er niet nog een randje zwart tussen het wit en oranje moet.
Meningen worden op prijs gesteld!


Liefs, Desirée


De konijntjes in de eerste foto zijn gemaakt naar eigen idee, het patroon van de manta-rog is te downloaden (in het engels) via Roman Sock, de pinguïn is een duits patroon van Fräulein Butterblume


donderdag 24 september 2015

Ziek

Ik kan het niet, ziek zijn. Ik ben de slechtste patiënt ooit.
Ik heb er geen zin in, met de twee draakjes in huis heb ik er geen tijd voor. En bovenal heb ik er helemaal geen energie voor.
Jammer, maar helaas. Eens in de tien jaar heb ik een virus te pakken en ben ik gevloerd. Anderhalve week geleden begon het. Zo uit het niets zat ik te bibberen op de bank. Ijskoud had ik het.
Ontkennen! Doorgaan!
Een dag later had ik het nog steeds koud, zat ik 's avonds met een dekentje op de bank.
Weer een dag later viel er niet veel meer te ontkennen. Hoestaanvallen en koorts.
Haakwerkjes liggen er verloren bij. Verder dan een paar pagina's lezen en wat wordfeuden kom ik niet.
Inmiddels ben ik gelukkig weer koorts-vrij, heb ik ruim tien toeren haakwerk uitgetrokken, een paar toeren gehaakt en alles weer gefrustreerd aan de kant gegooid.
Mijn hoofd heeft er nog geen zin in. Concentratie is ver te zoeken.
Wél kan ik een paar fotootjes delen van mijn nieuwste projectje, wat het is blijft nog even geheim.
Niet omdat het iets vernieuwends, geweldig, nooit eerder vertoond is. Nee, gewoon omdat ik nog niet precies weet of het wel wat gaat worden, of het me wel lukt.
Oh, en wie al denkt te weten wat het gaat worden, mag het natuurlijk zeggen!

Het begin, met kladjes, uitgetrokken garen, naald om een steek te markeren.


En nog stiekem een 'groepsfoto' van alle kleurtjes!


Liefs, Desirée

dinsdag 15 september 2015

Ontdekkingsreizigstertje

Daar zit ze dan. Op het omgekeerde deksel van de vormenstoof. Haar sokjes wéér uit. Een pollepel tussen haar teentjes.
Gehypnotiseerd kijkt ze naar de tv. Blije liedjes en poppetjes hebben haar volledige aandacht.
Ik geniet van het moment... Oh, wacht. Het is alweer voorbij.
Houten blokken vliegen door de woonkamer, een lekkende beker ligt ergens op de grond, overal stukken van haar rijstwafel. Een hond die het rampgebied niet tijdig kon verlaten.
Niets is veilig voor deze kleine ontdekkingsreizigster.
Ik vis nog maar eens het speeltouw van de hond uit haar mond. red een afstandsbediening van een wrede dood.
Als ik aardappels sta te schillen, zie ik vanuit een ooghoek twee voetjes vanachter de bank omhoog steken.
Eindelijk is het haar gelukt, ze heeft de rugleuning van de bank overwonnen en zit in de vensterbank.
Stilletjes speelt ze met een verstopt haakwerkje.
Toer na toer wordt vakkundig uitgetrokken.
Uren werk, op een hoopje in de stoffige vensterbank.
Nu zou je denken dat dit alles zwaar overdreven is, gedramatiseerd om het leuker te maken. Zodat het wat lekkerder wegleest.
Welnee, zo gaat het hier nou eenmaal.
De ene dag wat meer dan de andere. Heerlijk!
En dat haakwerk? Daar kijken we morgen wel weer naar. Of overmorgen, of..

Tja, weinig vooruitgang dus. Freddy en Jacques liggen in de kast te wachten tot ik weer verder ga.
En in de vensterbank ligt een nieuw projectje, een eigen ontwerpje. Benieuwd of het gaat worden zoals het plaatje wat ik in mijn hoofd heb.
Vast niet ;)

Liefs, Desirée

vrijdag 4 september 2015

Populair

Ik ben lid van een aantal 'haakgroepen' op Facebook.
Inspiratie opdoen, patroontjes uitwisselen, elkaar helpen.
Best leuk. zou je denken. Ja, niet dus.
Ook in haakland zijn er trends. En aangezien de mens een kuddedier is, volgt iedereen elkaar.
Eendjes, truien, tunieken, poncho's, omslagdoeken.. You name it, de dames haken het.
De (identieke) creaties volgen elkaar in een razend tempo op. De een vaak nog afzichtelijker dan de ander.
Maar dat mag je natuurlijk niet hardop zeggen.
Alles moet met de mantel der liefde overgoten worden.
Ook als er voor de 49343754092ste keer naar het zelfde patroon wordt gevraagd.
Of als iemand 'trots' een foto showt van haakwerk-slopende huisdieren.
Ik heb ooit eens iemand gevraagd of ze haar huisdier na het maken van de foto nog heeft bestraft.
Dat snapte ze niet, het was immers haar lieve hondje.
Toen ik haar daarop vertelde dat ik mijn lieve hondje toch echt wel genadeloos op zijn flikker zou geven als hij ooit zoiets zou doen, was ik opeens een dierenmishandelaar en het leven niet waardig.
Leuke avond was dat.

Tegenwoordig houd ik me braaf afzijdig. Help alleen wanneer ik denk dat iemand er ook echt iets mee doet, like foto's die ik echt tof vind en post er amper wat.
Al is dat natuurlijk te wijten aan mijn ontzettend trage tempo.
Ik voel de behoefte niet zo om 1000 meter garen per dag weg te haken. Soms is 10 al meer dan genoeg!
Het is een hobby! En hobby's moeten leuk blijven.

En om het helemaal leuk te houden, een paar vooruitgang-foto's van Freddy! "Bijna" klaar. Alleen nog zijn poten. Zijn verschrikkelijk lange, dodelijk saaie, lange poten.
Had ik al  gezegd dat zijn poten lang zijn? Nouja, dat dus. Freddy ligt nu dus zielig in de kast, zonder zijn poten, omdat ik dat een pokkewerk vind. Arme Freddy!








Liefs, Desirée

vrijdag 21 augustus 2015

W.I.P.jes

Mensen maken overal en altijd foto's.
Van een kop koffie, de lunch, de eerste poepluier van hun kroost..
Ik ook, nouja, niet van die poepluiers dan.
Ik kan je honderden foto's laten zien van alles wat ik doe. Van mijn kroost, in al dan niet beschamende situaties. Ik maak zelfs foto's op verzoek van de peuter, in een racewagentje in het overdekte winkelcentrum.
Geen mens die er gek van opkijkt.
Anders wordt het, als je op de grond naast je huis zit, ziplockzakken met haakwerk om je heen, camera in de hand.
Vreemde blikken kreeg ik, afgewende hoofden alsof ze bang waren dat het een besmettelijke ziekte was.
Raar hoor, mensen.

Oh well.. Ik heb in redelijk licht nog een paar foto's kunnen maken van de twee projectjes ("w.i.p." work in progress)  waar ik momenteel mee bezig ben.

Freddy de Flamingo. 

Jacques Vos.

Liefs, Desirée


zondag 2 augustus 2015

"Mijn gehaakte pop"

Van een lieve tante kreeg ik het boek "Mijn gehaakte pop" te leen.
Ontzettend de moeite waard als je kleine meisjes in huis hebt die van poppen houden!
Nog leuker is het als je puberzusje belangstelling toont en je besluit om er stiekem één te maken voor haar verjaardag!
Alleen nu alleen de basispop gebruikt en de aankleding lekker zelf bedacht.




De basispop klaar, op de armpjes na. Die kwamen pas als allerlaatst. 
Ontzettend gepriegel, weinig steken met een dunne naald.

Micro-haken zal nooit mijn hobby worden, zeg maar.. 


Jurkje ontwerpen. Met tule. Heel veel tule. 
Wat een rotspul is dat! 




Perfect! Alleen die kl***armpjes nog..


Finished! En precies op tijd!
Gelukkig was ze er blij mee!


Liefs, Desirée

*graag meer van dit soort updates zien? laat het me maar weten in een reactie hier of op facebook!*